1. Sayfa - Toplam 3 Sayfa var 123 SonuncuSonuncu
Gösterilen sonuçlar: 1 ile 10 ve 25
Like Tree1Likes

Konu: YAŞARKEN

  1. #1
    Sedat SEZGİN
    Guest

    YAŞARKEN

    Sevgili Ozan;Sevgili kardeşim;

    Yazılanları okuduğunu biliyorum...Hep sukunetimi korudum ama izin verirsen şu yazıyı senin izninle tüm arkadaşlarım için eklemek istiyorum..Çünkü biliyorumki sen dahil hepimiz yaşamı ihmal ettik..

    Bir zamanlar bir psikoloji kitabında okuduğum bir bölüm vardı... Hayatın ve getirilerinin kıymetini anlamak için tavsiye edilen bir metod vardı içinde..

    Deniyordu ki; "arada bir, çok bunaldığınızda,hayatın sizin için çekilmez hale geldiğini düşündüğünüzde kendinize 10 dakika ayırın ve kendi cenaze töreninizi düşünün"...

    Cümleyi ilk okuduğumda çarpılmıştım..
    Ben girişin akabinde pozitif bir gelişme ve tavsiye bekliyordum...

    Ama " kendi ölümümüzü ve cenazemizi " düşünmemiz tavsiye*ediliyordu...

    Tüylerim diken diken oldu ve yazarın saçmaladığını düşündüm o an...

    Ama önyargı düşmanı biri olarak okumaya devam ettim...

    Diyordu ki; " bunları düşündüğünüzde dünyadaki yerinizi, dünyayı terkettiğinizde oluşacak boşluğu, sevdikleriniz ve sizi sevenler için öneminizi anlayacaksınız.

    Özellikle insanların sizin için neler söyleyeceklerini, onlar için ne ifade ettiğinizi hissetmeye çalışın...

    O andan geriye dönme şansınız olmadığını, hayat denen kredinizin bittiğini ve onlara yanıt verme şansınız olmadığını düşünün...

    Tekrar sarılma, bir kez daha öpme ihtimalinizin bittiğini*hissedin...

    Dünyadaki küslüklerin, ayrılıkların, kavgaların*yanında bu acının ve geri dönülmezliğin korkunç çaresizliğini*yaşayın...

    Bırakın canınız yansın,bırakın alevler içinde kavrulsun tüm*ruhunuz...

    Orada, o musalla taşında düşünün kendinizi...

    Seyredin şu an çevrenizde olanların yüz ifadelerini...

    Akıllarından ve yüreklerinden geçen cümleleri hayal edin...

    Kitaba devam etmeden bıraktım kenara ve gözlerimi*kapatıp aynen düşünmeye başladım...

    Eşimi, oğlumu, annemi, babamı, kardeşlerimi ve diğer tüm çevremi oturttum tek tek kendi cenaze törenimdeki yerlerine...

    Birer birer yerleştirdim tabutumun çevresine*hepsini...

    Hayatımda çok nadir bu kadar canım yanmıştı...

    Görüyordum işte "babaaaa..." diye ağlayan biricik oğlumu...

    Eşim kucağında "ağlayan emanetimle" ayakta durmaya çalışıyordu per perişan...

    Koca çınar babacığım, belli belirsiz dualar*okuyordu,o gözümden hala gitmeyen vakur duruşuyla...

    Annem, ciğerinden bir parça canlı canlı*koparılmış gibi hem içine hem dışına akıtıyordu gözyaşlarını...

    Kardeşlerim, akrabalarım "çok erken gitti, doyamadı*oğluna.." diyordu*acıyan ses tonlarıyla...


    Ve dostlarım... Onlar da şaşkındı...

    Bazısı "daha dün birlikteydik, nasıl olur.."**diyordu...

    Bunları seyredip onlara "hayır ölmedim, burdayım.." demek istedim hayal olduğunu unutup...

    Sonra anladım yazarın ne demek istediğini daha devamını okumadan *kitabın...

    Belki de hiç aklımıza gelmeyen ve gelmeyecek bir farkındalığı göstermek istemişti yazar...

    Kitabı okumaya ne gücüm kalmıştı, ne de isteğim...

    Almam gereken dersi ve mesajı almıştım...

    Şu an bunları yazarken bile çok kötü oldum...

    Biraz kendime geldikten sonra devam ettim hayatımın en zor hayaline...

    Sırada çevremdekilerin ölümümün akabinde neler söyleyecekleri vardı..Usulen ve nezaketen söylenenlerin dışında...

    Canım oğlumun söyleyecek çok şeyi yoktu...Özleyecekti, yokluğumu hissedecekti..Ağlayacaktı aklına geldikçe...

    Belki ölümün ne anlama geldiğini hissedecek yaşa gelinceye*kadar sıradan bir üzüntünün ötesine geçmeyecekti duyguları

    Ama hayal bu ya, 18-20 yaşına getirdim 2 saniyede*oğlumu...

    "hayal - meyal hatırlıyorum be baba seni...

    Keşke şimdi yaşıyor olsaydın da erkek erkeğe sohbet etseydik seninle...

    Bak mezuniyet törenimde de babasızdım... Askere giderken kimin elini

    öpeceğim senin yerine...
    Diyecek canı yanarak bir köşede...

    Sevgili eşim... Benim muhteşem hatunum...
    Nasıl dayanır bensizliğe?...

    O ki, benim için her şeyini feda edip koşmuştu bana..Hayatının tek adamı şimdi toprak olacaktı...
    Bir daha " Seni seviyorum " diyemeyecekti...
    Bir daha hevesle açamayacaktı çalan kapıyı...
    Ve her gelen gece bensizliğini haykıracaktı yüzüne..
    Her sabah da bensiz başlayacaktı koca gün...


    *Tek cümlesi takıldı o an içime;

    " Oyunbozanlık*yaptın be böceğim, hani beraber ölecektik ?..."

    Babam-annem,o bugüne kadar evlat olarak mutlu*edecek hiçbir şey yapamamanın acısıyla kahrolduğum güzel*insanlar...

    Helaldi şüphesiz hakları...Bilerek hiç kırmamıştım onları...

    Üzerine titredikleri evlatları onlardan önce göçmüştü işte önlerinde ve dualarına muhtaçtım...
    Kaç anne ve babanın çekebileceği bir acıydı ki evladının cenazesinde bulunmak...
    Herhalde insanın uzun yaşadığına üzüldüğü nadir anlardan olsa gerek...


    Diğerlerine geçmiyorum...

    Bu yazıyı şu an yazıp sizlerle paylaştığıma göre"diğerlerine" artık sizler de*dahilsiniz...

    Düşünün, bir gün bir mail ulaşıyor mail-boxınıza "ölmüş“ diye...
    Sizler kimbilir neler düşünür ve yazardınız...

    Eşim şu an yanımda ağlıyor, sanki gerçekmiş gibi...

    Oysa ki yazarın amacı "Yaşamanın ve hala nefes**alıyor almanın kıymetini" göstermekti... Benim de öyle...


    Ben o gün kurduğum o hayalle,canımın tüm yanmasına rağmen

    YENİDEN DOĞDUM...

    Sahip olduklarımın farkına vardım ve hala nefes alıyor olduğum için şükrettim...

    Gözlerimi açtığım anda o kötü ve acı sahne bitmiş,oyun perde demişti...

    Peki ya hayal değil de, gerçek olsaydı ve perde bir**daha açılmamak üzere kapansaydı...

    İşte bu final bu yazıyı buraya kadar okumanıza değmiş olmalı...

    Belki gerildiniz, kötü oldunuz ama devamını getirirseniz buna değer bence...

    LÜTFEN ARADA BİR,*BURADAN ALDIKLARINIZI TARTIN,
    DÜŞÜNÜN VE HAYATINIZI GÖZDEN GEÇİRİN...

    Ölümün kime ve ne zaman geleceğini Yüce Allah' tan başka bilen*yok...Tıpkı Ozan kardeşimde olduğu gibi..

    İşte bu yüzden hazır yaşıyorken ve nefes alıyorken*yapabileceklerinizi yapın,ertelemeyin...

    Bilerek - bilmeyerek kırdığınız kalpleri tamir edin...

    Sizi sevenlere ve sevdiklerinize daha fazla zaman ayırın...

    *Ve en önemlisi;

    VERDİĞİ-VERMEDİĞİ,ALDIĞI-ALMADIĞI HERŞEY İÇİN,
    TEKRAR TEKRAR ŞÜKREDİN YÜCELER YÜCESİ YARADAN'A


    Biliyorum Ozanda hepimiz gibi yaşamı hafife aldı.Ama son geldiğinde yukarıda yazılanların hepsi gerçek oluyor..Bu yazıyı okurken bile ağlıyor insan ama orda bitirmeyin lütfen ...Gereğini yapmaya çalışalım..Yaşamı hafife almadan ,ertelemeden ,kırmadan,üzmeden doyasıya yaşayalım...

    Kardeşim Ozanın bunları yapacak fırsatı yok artık..Ama sizlerin hala var...



    Ozan şunu asla unutma ölümünün arkasından bu kadar anılmak her insana nasip olmaz...Ben senin adına bununla mutlu oluyorum....Yattığın yerde huzur içinde ol kardeşim...Sen bizim kalbimizin bir köşesinde hep var olacaksın.....

  2. #2
    ZIPKINCI
    Üyelik tarihi
    27-07-2005
    Bulunduğu yer
    İzmir-Alsancak
    Mesajlar
    630
    Sedat hepimizin sıklıkla unuttuğu bir konu ile ilgili olarak çok çok güzel bir yazı yazmışsın. Eline sağlık kardeşim.
    Dünya gailesine boğulduğumuz zamanlarda arada bir mezarlığa gidip mezar taşlarını okumak herkese iyi gelir....
    Herkes birgün ölür ama herkes gerçekten yaşamaz .....
    GÖNEN BAŞER

  3. #3
    ZIPKINCI Emekci.55 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    10-04-2006
    Bulunduğu yer
    Samsun
    Mesajlar
    372
    Ellerinize,yüreğinize sağlık...
    Gökmen TURAN
    07/02/1976
    Samsun/Merkez

  4. #4
    ADMİN İsmail Hakkı ŞAHİN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    02-07-2006
    Bulunduğu yer
    TRABZON
    Yaş
    45
    Mesajlar
    8.923
    ellerine yüreğine sağlık sedat bey. söleyecek kelime bulamıyorum..
    Teşekkürler
    İSMAİL HAKKI ŞAHİN
    1971 TRABZON






    Facebook Zıpkıncı Grubu

  5. #5
    ZIPKINCI Yusuf Ziya ŞİPAL - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    03-09-2004
    Bulunduğu yer
    Aydın
    Yaş
    41
    Mesajlar
    3.922
    Eline sağlık abi
    Yusuf Ziya Şipal

  6. #6
    Administrator Cüneyt AKAY - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    30-10-2005
    Bulunduğu yer
    BALÇOVA/İZMİR
    Yaş
    58
    Mesajlar
    3.864
    7 gündür her dokunuşta hüzün doluyor,ağlayıveriyor,kabullenemiyorum bi türlü...
    Şimdide sen dokundun be Sedatcım..
    ÖLÜME bu boyuttan bakmıyoruz ya...
    HERŞEY vız geliveriyor...
    Hafife almadan,ertelemeden,kırmadan,üzmeden,DOYASIYA demişsin... ''O'' yatılan yerden bakabilmişsin,yüreğini açmışsın bizlere...ağzına sağlık dostum..dilerim bana da ,hepimize de 'dank' eder.
    Not:Şuan yan masadaki arkadaşım arkadaşlar 'kızım' olacakmış diye bağırdı,bi sevinç kapladı odayı....BU NASIL Bİ DÜNYA !!!


    CÜNEYT AKAY/7-EKİM-1958/İZMİR
    ***HEP RASGELSİN***
    http://zipkinci.com/duyuru/7935-10-m...ter-misin.html

  7. #7
    ZIPKINCI fricklers - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üyelik tarihi
    25-01-2006
    Bulunduğu yer
    Amerika
    Yaş
    25
    Mesajlar
    152
    Elinize, yüreğinize sağlık çok güzel bir yazı...
    Sen hep bizimlesin Ozan YILDIRIM
    Gerçek Armağan
    İstanbul 17.01.1992
    0535 260 47 21

  8. #8
    Sedat SEZGİN
    Guest
    Cüneyt abi;

    Üzüntüde sevinçte hep bizler için.

    Biri evde üzüntü ,yas ve dünyaya veda varken,diğer evde sevinç ve dünyayı selamlayış var.Bizler yaşamı böyle kabul ettik işte.O yüzden yaşam kısmını ertelemeden doyasıya yaşamak sanırım kendimiz ve çevremiz için yapacağımız en güzel şey olacaktır....

  9. #9
    ZIPKINCI
    Üyelik tarihi
    21-04-2005
    Bulunduğu yer
    izmir
    Yaş
    34
    Mesajlar
    365
    sedat abi gözlerimi doldurdun yaaaa değerini bilmek lazım hayatın
    özer arıcan

  10. #10
    ZIPKINCI
    Üyelik tarihi
    10-08-2005
    Mesajlar
    10
    abi güzel yazmışsın yazıyı okurken aklıma bir hadis geldi psikoloğun dediğini peygamber efendimiz de demiş 1400 küsür yıl önce buyururlarki:ağzınızın tadını bozan ölüm gelmeden önce ölünüz.derken bunu kastediyor abi aslında o hayali birazdaha ileri götürmeye kalsak neler olur bilmiyorum.
    ozan kardeşin vefatı ile ben bazı kararlar aldım riskleri minimize ettim.
    kendim ve ailem için tekrar ozan kardeşime allahtan rahmet diliyorum. :cry:
    İrfan Güleç likes this.
    DALGALARIN GÜCÜ ADINA....!!!


    KİKLA HAKKINDA BİLMEK İSTEDİĞİNİZ HERŞEY====>>> serdarmeydanoglu@hotmail.com

Konu Bilgileri

Users Browsing this Thread

Şu an 1 kullanıcı var. (0 üye ve 1 konuk)

Benzer Konular

  1. HAYATI YAŞARKEN KARAR VERMEKTE ACELE ETMEYİN ...
    By kuyruksuzbalık in forum Zıpkıncı Kahvesi
    Cevaplar: 2
    Son Mesaj: 08-02-2008, 15:04
  2. Yaşarken
    By Sedat SEZGİN in forum Zıpkıncı Kahvesi
    Cevaplar: 11
    Son Mesaj: 01-02-2006, 01:18

Yetkileriniz

  • Konu Acma Yetkiniz Yok
  • Cevap Yazma Yetkiniz Yok
  • Eklenti Yükleme Yetkiniz Yok
  • Mesajınızı Değiştirme Yetkiniz Yok
  •  

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195